سرمقاله آخرين شماره: خارج از دستور

«اگر به نيت ماليه و رياست دنيا و غلبه بر امثال و اقران، درس بخوانند تن به زحمت چيز فهمي ندهد» اين نکته‌سنجي آيت الله آقانجفي قوچاني در کنار ظرافت‌هاي ديگر، کتاب سياحت شرق را براي هر مخاطبي خصوصاً طلبه‌هاي جوان، جذاب و خواندني کرده است. در حاشيه اين متن؛ نکاتي کوتاه طرح مي شود: 
1. «عالم موثر» شدن غرض نهايي از ورود تک تک ما به حوزه‌هاي علميه بوده و هست و بديهي است درس بايد فضاي حاکم بر زندگي باشد. به متعلمين هم اينگونه توصيه مي شود که «طالب علم بايد افکاري را که موجب پريشاني فکر و مانع تحصيل است، از خود دور کند و تمام فکر خود را بر آموختن علم متمرکز کند». مي توان خود را مخاطب اين توصيه حضرت خضر قرار داد که به حضرت موسي فرمود : «اگر دانش مي‌خواهي خود را وقف آموختن آن کن، زيرا دانش نصيب کسي مي‌شود که تمام وقت خود را صرف آموختن آن کند» 1. 
2. باور کنيم که خواسته و نخواسته، حواشي را زياد کرده‌ايم و در دام پراکنده‌کاري افتاده‌ايم ؛ بخشي از به هم ريختگي تحصيل  و بحث، غم و غصه روزي و مخارج زندگي است ‌و گاهي همين فکر، باعث مي‌شود که طلبه بخشي از بهترين وقت خود را صرف به‌دست‌آوردن معاش کند و به همان مقدار از تحصيل علم بازماند و گاه اشتغال به تحصيل از دستور زندگي طلبه خارج مي‌شود. با مشورت اساتيد ، نسبت درس و زندگي را تعريف کنيم تا فضاي غالب درسي را پاس داريم؛ به اين فرمايش امام صادق به عنوان يک منشور الهي باور کنيم که فرمود: «وَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ فَرَّ مِنْ رِزْقِهِ كَمَا يَفِرُّ مِنَ الْمَوْتِ لَأَدْرَكَهُ رِزْقُهُ كَمَا يُدْرِكُهُ الْمَوْت» 2.
پي نوشت: 1. شهيد ثاني ، منيه المريد، ص 140 2.کليني، کافي، ج2، ص 57.

براي دريافت فايل پي دي اف شماره هاي مختلف مجله حاشيه اينجا را کليک کنيد